Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

ΟI 3 ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ



Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι, τρεις παράγοντες-προϋποθέσεις για να επιτευχθεί η επανάσταση της συνείδησης. Οι τρεις κανόνες τους οποίους πρέπει να εκπληρώνει κανείς για να βαδίσει στον δρόμο της Αυτογνωσίας είναι οι παρακάτω:
1. Ο Θάνατος, 2. Η Γέννηση, 3. Η Θυσία προς την ανθρωπότητα.

Ο Θάνατος:
Βάση για όλα είναι ο Θάνατος. Ο άνθρωπος-ύλη, ο άνθρωπος-ελάττωμα, πρέπει να πεθάνει για να γεννηθεί στην θέση του ο άνθρωπος-πνεύμα, ο άνθρωπος-αρετή. Μέσω της αυτοπαρατήρησης κατασκοπεύουμε ένα Εγώ. Όταν το έχουμε γνωρίσει αρκετά καλά, τότε αναλύουμε τα δεδομένα που έχουμε για αυτό το Εγώ. Δημιουργούμε έναν κατάλογο με όλα εκείνα τα λάθη που έχουμε κάνει εξαιτίας του. Αναλύουμε την συνολική μας κατάσταση, αντιλαμβανόμενοι το πόσο έχει βλάψει την Συνείδησή μας αυτό το Εγώ. Αναγνωρίζουμε το σφάλμα στο οποίο πέσαμε όταν το δημιουργήσαμε. Ζητάμε από την Θεϊκή μας Μητέρα να καταστρέψει αυτό το ελάττωμα που έχουμε καταλάβει σε βάθος.
Για να υπάρξει ολοκληρωτικός και οριστικός θάνατος για το καταδικασθέν ελάττωμα πρέπει, εκτός της κατανόησης, να χρησιμοποιήσουμε τον Δεύτερο Παράγοντα. Κατά την διάρκεια της αλχημικής συνουσίας, ζητάμε από την θεϊκή Μητέρα να καταστρέψει το Εγώ που προηγουμένως έχουμε καταλάβει. Τότε εκείνη οπλισμένη με την σεξουαλική ενέργεια του ζευγαριού, καταστρέφει με ευκολία το Εγώ που έχουμε αναλύσει.
Ο θάνατος αυτός του Εγώ έχει δύο αποτελέσματα: 
Το πρώτο είναι ότι το ποσοστό της Ουσίας που ήταν παγιδευμένη σε αυτό το ελάττωμα απελευθερώνεται μετά από την καταστροφή του Εγώ. Επιστρέφει πίσω σε εμάς. Δεν πρόκειται όμως πλέον για ένα απλό κομματάκι Ουσίας. Πρόκειται για Συνείδηση. Το μικρό ποσοστό Ουσίας έχει γνωρίσει πια σε βάθος όλη την διαδικασία του Εγώ στο οποίο ήταν εγκλωβισμένη. Έτσι γνωρίζει πια το Καλό και το Κακό, όσον αφορά τον συγκεκριμένο τομέα. Έτσι όταν, για παράδειγμα, διαλυθεί το Εγώ της υπερηφάνειας, η απελευθερωμένη Ουσία θα μας παρέχει την αρετή της Ταπεινοφροσύνης. Τότε θα μπορούσαμε να δράσουμε (αν χρειαστεί) σε κάποιες καταστάσεις σαν να έχουμε το Εγώ της υπερηφάνειας, αλλά ποτέ δεν θα νιώθαμε υπερήφανοι.
Το δεύτερο είναι ότι με την διάλυση των διαφόρων ελαττωμάτων, λιγοστεύει η ενέργεια η οποία χάνεται μέσω της ταύτισης. Τότε η περίσσεια αυτή της ενέργειας μετατρεπόμενη, κατά την διάρκεια της Αλχημείας, χρησιμεύει στην κατασκευή των Ανώτερων Σωμάτων.

Η Γέννηση:
Κατά την διάρκεια της Αλχημείας μετατρέπουμε τις σεξουαλικές ενέργειες του σώματός μας. Η μετατροπή είναι αναγκαία για την επιδιόρθωση των βλαβών που προκαλεί η δράση των Εγώ. Σιγά σιγά «χτίζουμε» και επιδιορθώνουμε όχι μόνο το φυσικό σώμα αλλά επιπλέον και τα ενεργειακά Ανώτερα Σώματα. Κατά την διάρκεια του θανάτου των σεληνιακών σωμάτων (αποτελούμενων από τα Εγώ) εξοικονομείται ενέργεια που χρησιμεύει σε αυτήν την κατασκευή.
Ο άνθρωπος έτσι γεννιέται στους Ανώτερους Κόσμους, όπου μπορεί να κινείται και να δρα, ακριβώς επειδή έχει κατασκευάσει το αντίστοιχο σώμα.
Η γέννηση είναι ένα σεξουαλικό θέμα. Τα φυτά, ζώα, οι άνθρωποι, οι πλανήτες, τα ηλιακά συστήματα, οι γαλαξίες και τελικά ολόκληρο το σύμπαν έχουν δημιουργηθεί από την σεξουαλική ένωση του Αρσενικού και του Θηλυκού. Πρόκειται για τις δύο βασικές δυνάμεις που υπάρχουν στο Σύμπαν, δύο κατηγορίες «ιδιοτήτων» που είναι αντίθετες, ίσες και αλληλοσυμπληρώνονται. 
Στην μία θα μπορούσαμε να κατατάξουμε το φως, το καλό, το ζεστό, το όμορφο, το ενεργητικό, το αρσενικό, κλπ.
Στην άλλη θα μπορούσαμε να κατατάξουμε το σκοτάδι, το κακό, το κρύο, το άσχημο, το παθητικό, το θηλυκό, κλπ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το να είσαι άνδρας είναι καλύτερο από το να είσαι γυναίκα. Πρόκειται για έναν καθαρά «φιλοσοφικό» διαχωρισμό των ιδιοτήτων ενός πράγματος. Είναι κάτι ανάλογο με το Φως και το Σκοτάδι, όπου το Φως είναι ο θεός και το Σκοτάδι είναι η σκιά το θεού, δηλαδή ο Διάβολος. Δηλαδή εκεί που υπάρχει Φως δεν υπάρχει Σκοτάδι. Οι δύο αυτές ιδιότητες αλληλοσυμπληρώνονται και συνυπάρχουν με κάποιον «ακαταλαβίστικο» και «φιλοσοφικό» τρόπο. Έτσι κι αλλιώς επειδή και ο άνδρας και η γυναίκα έχουν αναπτυγμένο το Εγώ είναι εξίσου κοιμισμένοι και ασυνείδητοι, λειτουργώντας σαν αυτόματα κυβερνώμενα από τα ελαττώματά τους.
Είτε άνδρας είτε γυναίκα είναι κανείς, πρέπει να ενσαρκώσει το Είναι του. Έτσι οφείλει να κατασκευάσει τα ηλιακά του σώματα μέσω της Αλχημείας, ενώ ταυτόχρονα θα διαλύει το Εγώ με την βοήθεια της σεξουαλικής ενέργειας.

Η Θυσία:
Ο τρίτος παράγοντας, αναφέρεται σαν «Θυσία προς την ανθρωπότητα». Η θυσία έγκειται στο ότι ενώ προσπαθούμε να βάλουμε σε εφαρμογή τους δύο προαναφερθέντες παράγοντες, πρέπει ταυτόχρονα να διδάξουμε τον δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης στους άλλους ανθρώπους. Αυτό πρέπει να γίνεται με ανιδιοτέλεια, χωρίς κανενός είδους υπολογισμούς, γιατί πραγματικά αυτό αποτελεί ένδειξη αγάπης προς τους ανθρώπους.
Ενώ η δουλειά αυτή είναι πολύ δύσκολη και χρονοβόρος, πρέπει κανείς να μεταδώσει τις γνώσεις του σε όλους εκείνους οι οποίοι αγνοούν αυτού του είδους την εσωτερική εργασία, με σκοπό να τους βοηθήσει να ξεφύγουν από τον λαβύρινθο των Ελαττωμάτων τους. Αυτό πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή (όσο μας είναι δυνατόν) για να αποφεύγονται παρερμηνείες. Όπως λέει ο Σαμαέλ «πρέπει να είμαστε απαιτητικοί στην έρευνα και μαθηματικοί στην έκφραση».
Είναι απαραίτητο να ερευνούμε εξονυχιστικά, μέχρι να εξαντλήσουμε πλήρως το θέμα της έρευνάς μας.
Είναι απαραίτητο να μιλάμε με ακρίβεια, αποφεύγοντας λέξεις με διφορούμενη σημασία, ώστε να μεταφέρουμε όσο το δυνατόν σωστότερα αυτά που γνωρίζουμε.
Είναι απαραίτητο να μπαίνει κανείς στην θέση του άλλου. Πρέπει να προσπαθούμε να καταλάβουμε τις ανάγκες του διδασκόμενου. Πρέπει επίσης να τον προσεγγίζουμε από το επίπεδό του και όχι από ένα άλλο υψηλότερο. Πρέπει επίσης να τον προσεγγίζουμε με σκοπό να τον τροφοδοτούμε με την σωστή ποσότητα γνώσεων για να μπορεί να τις αφομοιώνει. Πρέπει να καταλαβαίνουμε πότε μπορεί να ακούσει και πότε όχι.
Όλα αυτά απαιτούν (από την πλευρά του εκπαιδευτή) εντατική προετοιμασία και εξάσκηση προς την κατεύθυνση της αφύπνισης της Συνείδησης.
Από την άποψη των μαθητών, ο καθένας είναι ιδιαίτερος.
Ένας νέος θα αρχίσει την Αλχημεία, αφήνοντας για αργότερα τον Θάνατο και την Θυσία. Αντίθετα ένας γέρος θα αρχίσει από τον Θάνατο ξεχνώντας και αυτός την Αλχημεία και την Θυσία. Είναι αρκετά δύσκολο να εφαρμοστούν με ισορροπία οι Τρείς Παράγοντες.
Βασικοί λόγοι είναι:
-Η προσωπική μας άγνοια.
-Οι πεποιθήσεις μας, τα «πιστεύω» μας. Δεν μπορείς να βάλεις «νέο κρασί σε παλιά ασκιά». Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς την παλιά και ξεπερασμένη ηθική ταυτόχρονα με τις επαναστατικές ιδέες της Επανάστασης της Συνείδησης. Πρέπει να αφήνει κανείς τις παλιές πεποιθήσεις του που θα τον εμποδίσουν στην δουλειά με τον εαυτό του.
Έτσι είναι απαραίτητο να θυσιαζόμαστε προς την ανθρωπότητα με σκοπό να δώσουμε, με κάθε λεπτομέρεια, την διδασκαλία της Επανάστασης της Συνείδησης σε όλους εκείνους που το επιθυμούν. 
Μπορούμε επίσης να βοηθάμε αδύναμους ανθρώπους, να θεραπεύουμε ασθενείς, να προσφέρουμε χρήματα, να εξυπηρετούμε σε κάθε δυσκολία κλπ. Όμως το καλύτερο είναι το να διαδίδουμε την Γνώση με σκοπό να δώσουμε και σε άλλους ανθρώπους την ευκαιρία να αλλάξουν ψυχολογικά. 
Όπως λέει μία Κινεζική παροιμία: «Σε έναν άνθρωπο που πεινάει δεν πρέπει να του δώσεις ένα ψάρι. Πρέπει να τον μάθεις να ψαρεύει». Πρέπει δηλαδή να δίνεις στον καθένα εκείνο που έχει ανάγκη για να προχωρήσει μόνος του. 
Έχουμε σαν χρέος να ανάψουμε την φλόγα της Σοφίας για να δείξουμε και να φωτίσουμε τον δρόμο στην ταλαιπωρημένη ανθρωπότητα. 
Εάν δεν το κάνουμε αυτό, αν αφήνουμε τους άλλους στην μοίρα τους και στην άγνοιά τους, τότε δείχνουμε έλλειψη αγάπης και υπερηφάνεια. Τότε ο Δρόμος δυσκολεύει και δεν γίνεται να προχωρήσει εκείνος που δεν ενδιαφέρεται για τους άλλους. Συγγενείς και φίλοι δεν είναι μόνο οι λίγοι άνθρωποι που τυχαία βρίσκονται κοντά μας. Συγγενείς και φίλοι είναι ολόκληρη η ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως χρώματος, γλώσσας και κοινωνικής θέσης είναι μία μεγάλη οικογένεια. 
Και αυτή η οικογένεια μπορεί να βοηθηθεί μέσα από την ισορροπημένη δουλειά στους τρεις παράγοντες.