ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Η λέξη διαλογισμός σημαίνει ουσιαστικά κάτι που συμβαίνει «διά του νου», με μέσον τον νου. Παραδείγματος χάριν έχουμε ένα πρόβλημα και σκεπτόμαστε την λύση του. Όμως δεν είναι ο νους που μας βρίσκει τι πρέπει να κάνουμε. Ο νους χρησιμεύει στο να αναλύσει και να εκθέσει όλες τις παραμέτρους του προβλήματος.

Η λύση όμως έρχεται από το σταμάτημα του νου, όταν μπαίνει σε λειτουργία «κάτι» ανώτερο από αυτόν. Μπορεί να το ονομάσει κανείς διόραση, ένστικτο, διαίσθηση ή έκτη αίσθηση, αλλά αυτός που σίγουρα δεν προσφέρει μία λύση είναι ο νους.

Την ίδια μέθοδο χρησιμοποιούν και οι επιστήμονες κατά την έρευνά τους πάνω στον τομέα που τους ενδιαφέρει. Μπορεί να μην χρησιμοποιούν την λέξη διαλογισμός, αλλά ακολουθούν ακριβώς αυτήν την μέθοδο.

Ο επιστήμονας καταρχήν συγκεντρώνεται στο πρόβλημά του. Παρατηρεί και μαζεύει όλα τα δεδομένα που μπορεί. Τα τακτοποιεί και θέτει πιθανές απαντήσεις. Επειδή συνήθως καμία από αυτές δεν είναι σωστή, προσπαθεί να ανακαλύψει τον λόγο για τον οποίο αποτυγχάνει.

Επαναλαμβάνει συνεχώς την ίδια διαδικασία με βαρετές αναλύσεις, κοίταγμα και ξανακοίταγμα στοιχείων, επανάληψη πειραμάτων και μαθηματικών πράξεων. Όλα αυτά γίνονται με σκοπό να ανακαλυφθεί το λάθος που έγινε στους υπολογισμούς ή το στοιχείο που δεν προσέχτηκε κατά την επιστημονική διαδικασία. Μετά από αρκετό καιρό πάνω σε αυτού του είδους την εργασία, αναπάντεχα θα συμβεί να εμφανισθεί ξαφνικά η λύση του προβλήματος.

Εκείνο το οποίο, στην πραγματικότητα, έγινε ήταν ότι ο νους του επιστήμονα σταμάτησε να λειτουργεί. Μετά από κουραστικές και ανιαρές αναλύσεις και πειραματισμούς, ο νους αφού έδωσε ότι είχε να δώσει, εξαντλημένος σταμάτησε. Τότε ήρθε η στιγμή που ο ερευνητής με «ανοιχτό μυαλό» χρησιμοποίησε τα αδρανή Ανώτερα Κέντρα της ανθρώπινης μηχανής του.

Η λύση που ήδη υπήρχε στους Ανώτερους Κόσμους, στον Κόσμο των Ιδεών, μπόρεσε να διαπεράσει το φράγμα του νου και να προβληθεί σαν «φαεινή ιδέα». 

Αυτό συμβαίνει συνέχεια. Όμως κανείς δεν το έχει καταλάβει, γιατί κανείς δεν παρατηρεί τι συμβαίνει στον εσωτερικό του κόσμο.

Αντίθετα εκείνο το οποίο πολλές σχολές διαφημίζουν σαν διαλογισμό, δεν είναι παρά μία απλή άσκηση χαλάρωσης και συνειδητής φαντασίας. Το να χαλαρώνεις το σώμα σου, φανταζόμενος ότι βρίσκεσαι σε ένα ωραίο μέρος με λουλούδια ή «βλέποντας» τα διάφορα μέρη του οργανισμού να φωτίζονται και να θεραπεύονται είναι μία θαυμάσια άσκηση. Όμως δεν δίνει λύση σε κανένα πρόβλημα της εξωτερικής ή της εσωτερικής ζωής μας. Δεν επιτρέπει την διάλυση του Εγώ, αφού φυσικά δεν είναι αυτός ο σκοπός της συγκεκριμένης άσκησης. Επιτρέπει μόνο να μειωθεί λίγο το άγχος που είναι απόρροια του πολιτισμού μας αλλά και του εφιαλτικού τρόπου ζωής μας.

Προσέξτε ότι μιλάω για «πρακτική ΓΙΑ διαλογισμό», πράγμα που σημαίνει ότι γίνεται προσπάθεια για να επιτευχθεί, ότι δεν είναι αυτό ο διαλογισμός. Δεν θα κάνετε διαλογισμό. Θα ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ να κάνετε, με σκοπό να τον επιτύχετε κάποτε. Εκείνο λοιπόν που εδώ εννοούμε σαν πρακτική για διαλογισμό είναι το παρακάτω:

Έχοντας αναλύσει το Εγώ που έχουμε ανακαλύψει, συγκεντρωνόμαστε πάνω σε αυτό. Θέλουμε να γνωρίσουμε την κρυφή του αιτία. Το «γιατί» της ύπαρξής του. Αφήνουμε τον νου να φλυαρεί ξανά και ξανά πάνω στα δεδομένα που έχει αποκτήσει ή να προσπαθεί να ξεφύγει σε άλλα θέματα κατά την συνήθειά του. Όμως δεν ταυτιζόμαστε με όλα αυτά. Ήρεμα τον επαναφέρουμε και τον κρατάμε σταθερά στον στόχο που έχουμε βάλει. Αργά και σταθερά, η Ουσία μας αρχίζει τότε να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Αρχίζει να αποδεσμεύεται από τον νου και να ξυπνάει. Σε κάποια στιγμή θα μπορέσει να «ξεκολλήσει» από τον νου. Τότε θα καταφέρει να βγει στον Διανοητικό Κόσμο ελεύθερη από το Εγώ. Εκεί θα μπορέσει να ερευνήσει την αιτία της δημιουργίας του υπό έρευνα ελαττώματος. Όταν θα επιστρέψει στο φυσικό σώμα, θα φέρει μαζί της μία «φαεινή ιδέα», μία συνειδητοποίηση για το τι είναι το Εγώ και τι κακό της έχει προξενήσει. 

Έτσι είναι το πώς διαλύεται τελείως το ελάττωμα που προηγουμένως έχει παρατηρηθεί και έχει αναλυθεί με τον νου.

Με αυτό το παράδειγμα βλέπουμε ότι ο πιο ανυψωμένος τρόπος σκέψης, είναι η Μη Σκέψη. Η μη σκέψη όμως προϋποθέτει ηρεμία και ησυχία του νου. Δηλαδή θα πρέπει να καταφέρει κάποιος να ησυχάσει τον νου του και στα 49 επίπεδα του υποσυνείδητου. 

Ξέρουμε ότι ο νους έχει δύο αντίθετους πόλους. Μόνο μέσω της μελέτης των πολικοτήτων μπορούμε να φτάσουμε στην σύνθεση. Όταν η πάλη των αντιθέτων (άσπρο-μαύρο, ψηλό-κοντό, καλό-κακό κλπ) θα τελειώσει, τότε θα έλθει η σιωπή του νου. Το σημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό. Απαιτείται να μπει σε εφαρμογή η μετατροπή των εντυπώσεων, η συγκέντρωση και η ανάμνηση του εαυτού. Η ανάλυση θα πρέπει να γίνεται όλο και πιο γρήγορα όλο και βαθύτερη. Ουσιαστικά θα πρέπει να μπουν σε εφαρμογή ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ όλες οι οδηγίες-διαλέξεις που δίνουμε εδώ.

Τα πουλιά-σκέψεις θα πρέπει να περνάνε από τον νου μας, χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος. Στο τέλος ο νους θα ηρεμήσει και θα σταματήσει την εκπομπή σκέψεων. Επειδή είναι θηλυκής φύσεως, είναι φτιαγμένος να αντιλαμβάνεται, να αφομοιώνει και να κατανοεί. Όταν καταφέρουμε να βάλουμε τον νου μας σε παθητική και αντιληπτική κατάσταση, τότε τα τρία κέντρα της ανθρώπινης μηχανής συγχωνεύονται σε ένα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απελευθερωθεί η Ουσία, η οποία ενωμένη με τον Εσώτερο πειραματίζεται την Αλήθεια. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε αυτήν την κατάσταση βρισκόμαστε σε αυτό που θα μπορούσε να ονομασθεί Έκσταση. Το υλικό σώμα και η προσωπικότητα παραμένουν σε ήρεμη και παθητική κατάσταση στο κρεβάτι ή στην καρέκλα. Μέσω της ασημένιας χορδής, όλα όσα βιώνει η Συνείδηση στους Ανώτερους Κόσμους έρχονται στο φυσικό σώμα και γίνονται αντιληπτά.

Μία δεύτερη άσκηση διαλογισμού είναι αυτή που γίνεται με τα μάντραμ. Μέσω της συνεχούς επανάληψης των λέξεων προσπαθούμε να κάνουμε τον νου να ησυχάσει. Τότε πάλι η Συνείδηση μπορεί να ενωθεί με τον Εσώτερο και να βιώσει πράγματα άπιαστα για οποιονδήποτε νου.

Πρακτική για διαλογισμό με το μάντραμ Χάμ Σάχ.

Καθίστε με έναν αναπαυτικό και βολικό τρόπο (όποιον προτιμάει ή μπορεί ο καθένας). Ανατολίτικα με σταυρωμένα πόδια ή σε μια άνετη πολυθρόνα ή ανάσκελα με ανοικτά χέρια και πόδια (στο πάτωμα ή στο κρεβάτι) με το κεφάλι προς τον βορρά. Τοποθετείστε τον καρπό του δεξιού χεριού πάνω στην παλάμη του αριστερού χεριού (αν κάτσετε με το ανατολίτικο στυλ φυσικά). 

Χαλαρώστε το σώμα όσο γίνεται περισσότερο και αρχίστε να εισπνέετε βαθιά και πολύ αργά. 

Εισπνέετε από την μύτη, προφέρετε το μάντραμ ΧΑΜ και φαντάζεστε ότι η δημιουργική ενέργεια ανεβαίνει από τα σπερματικά κανάλια μέχρι τον εγκέφαλο. 

Εκπνεύστε από το στόμα βραχέως και σύντομα και προφέρετε το μάντραμ ΣΑΧ. 

Προφέρουμε διανοητικά την ιερή συλλαβή ΧΑΜ, αλλά όταν εκπνέουμε να προφέρουμε δυνατά την συλλαβή ΣΑΧ (το Χ ακούγεται σαν χι, όπως γίνεται ο αναστεναγμός)». 

Κατά την διάρκεια της πρακτικής δεν πρέπει να σκεφτόμαστε απολύτως τίποτα. Ο νους πρέπει να μένει εντελώς ήρεμος από μέσα, από έξω και στο κέντρο. Αλλά, εάν δυστυχώς φτάσει στο νου μία σκέψη ή μία επιθυμία, το πρέπει να την μελετήσουμε χωρίς να ταυτιστούμε με αυτήν. Μετά, αφού θα την έχουμε καταλάβει βαθιά, την υποβάλουμε στον θάνατο όπως ακριβώς γίνεται με ένα Εγώ. 

Τα μάτια παραμένουν κλειστά και στον νου μας να δονείται μόνο το ΧΑΜ-ΣΑΧ και τίποτε άλλο. Σύμφωνα με την εξάσκηση η εισπνοή γίνεται κάθε φορά πιο βαθειά και αργή και η εκπνοή πιο βραχεία και γρήγορη. Οι μεγάλοι Δάσκαλοι του διαλογισμού φτάνουν στο σημείο να εισπνέουν μόνο χωρίς εκπνοή. Αυτό, ενώ είναι αδύνατον για τους επιστήμονες, είναι πολύ πραγματικό για τους Μύστες.

Μία τρίτη άσκηση διαλογισμού γίνεται χρησιμοποιώντας μία ερώτηση χωρίς απάντηση. Για παράδειγμα: Τι ήχο κάνει η μία παλάμη. Ο νους θα απασχοληθεί με την ερώτηση αυτή, θα σταματήσει και πάλι μπορεί η Συνείδηση να απελευθερωθεί για λίγο από τα δεσμά της ύλης.

Ο βασικός λόγος της «προσπάθειας για διαλογισμό» είναι ότι θέλουμε να ελευθερώσουμε την Ουσία μας από τα ελαττώματα που έχουμε δημιουργήσει. Σκοπός μας δεν είναι απλά να έχουμε εμπειρίες διαλογισμού. Οι εμπειρίες χρειάζονται για να παίρνουμε ώθηση στην προσπάθεια της διάλυσης του Εγώ. Οι εμπειρίες είναι ωραίες γιατί δίνουν μία «ανάσα» φωτός στην ψυχή, η οποία ασφυκτιά μέσα στην ύλη.

Οι εμπειρίες όμως δεν είναι το παν. Δεν οδηγούν πουθενά. Δεν διαλύουν ένα Εγώ και δεν καλυτερεύουν τον άνθρωπο. Επιπλέον απαιτείται πολύς κόπος για να έχει κάποιος μια εμπειρία. Έπειτα πρέπει να επαναλάβει πάλι πολλές φορές την ίδια προσπάθεια για να μπορέσει να ξαναδοκιμάσει μία νέα εμπειρία.

Όμως όταν το Εγώ διαλυθεί, τότε η Συνείδηση, ελευθερωμένη από τα δεσμά της ύλης, θα βρεθεί σε μία μόνιμη κατάσταση ελευθερίας και ευτυχίας με την πλήρη απουσία του Εγώ, χωρίς καμία «πρακτική διαλογισμού».

Οποιαδήποτε άσκηση και αν κάνει κάποιος πρέπει να έχει υπόψιν του ότι στο τέλος πρέπει να κοιμηθεί. Πόνο τότε η Ουσία μπορεί να αποδεσμευθεί από το φυσικό σώμα και να δραπετεύσει στους ανώτερους κόσμους. Διαφορετικά δεν πρόκειται για άσκηση διαλογισμού και επιπλέον υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρξει βλάβη στον νου.

Η εξάσκηση για την επίτευξη του διαλογισμού απαιτεί πολλή υπομονή και επιμονή. Οι ανυπόμονοι δεν θα επιτύχουν τίποτε, όσο το εγώ της ανυπομονησίας παραμένει ζωντανό. Απαιτείται πολύχρονη προσπάθεια για να μπορέσει ο μαθητευόμενος να αρχίσει να επιτυγχάνει σε αυτόν τον τομέα.

Δεν θα μπορέσουν όλοι να επιτύχουν αμέσως στην προσπάθεια του διαλογισμού. Πρόκειται για κάτι βαθμιαίο. Ο μαθητής θα καταλαβαίνει κάθε φορά κάτι περισσότερο. Το Είναι του θα του δίνει λίγο λίγο εμπειρίες λιγότερο ή περισσότερο λαμπερές. Θα φθάσει όμως μία ημέρα στην οποία θα δοκιμάσει την μεγαλύτερη βίωση, την άμεση εμπειρία της Μεγάλης Πραγματικότητας.

Άλλοι θα επιτύχουν πιο γρήγορα και άλλοι πιο αργά και μερικοί καθόλου. Αυτό εξαρτάται από την προσωπική προσπάθεια, την θέληση, την επιμονή και υπομονή του μαθητή αλλά επιπλέον και από τον Νόμο. Για αυτόν τον λόγο είναι και απαραίτητη η δουλειά με το Εγώ. 

Στην δύσκολη αυτή εφαρμογή της «πρακτικής για διαλογισμό» να θυμάστε πάντοτε εκείνο που είπε Ιησούς:

«Στην Υπομονή θα κατέχετε τις ψυχές σας».

Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Η Γνωστική Εκκλησία (η δική μας Γνωστική Εκκλησία είναι η μεταβατική Εκκλησία, αυτή η Εκκλησία βρίσκεται στους ανώτερους κόσμους) λατρεύει τον Σωτήρα του κόσμου, τον ονομαζόμενο Ιησού. Η Γνωστική Εκκλησία ξέρει ότι ο Ιησούς ενσάρκωσε τον Χριστό, λόγος για τον οποίο τον λατρεύει. Ο Χριστός δεν είναι ένα ανθρώπινο άτομο ούτε θεϊκό.

Ο Χριστός είναι ένας τίτλος που λαμβάνει οποιοσδήποτε βαθιά πραγματοποιημένος Δάσκαλος. Ο Χριστός είναι ο Στρατός της Φωνής. Ο Χριστός είναι ο Λόγος. Πολύ πιο πέρα από το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα βρίσκεται ο Λόγος. Κάθε άνθρωπος που καταφέρνει να ενσαρκώσει τον Λόγο, λαμβάνει δίκαια τον τίτλο του Χριστού. Ο Χριστός είναι ο ίδιος ο Λόγος.

Είναι αναγκαίο για τον καθένα μας να κάνουμε σάρκα τον Λόγο. Όταν ο Λόγος γίνεται σάρκα σε μας, μιλάμε τον Λόγο του Φωτός.

Στην τωρινή εποχή μερικοί Δάσκαλοι έχουν ενσαρκώσει τον Χριστό. Στη μυστική Ινδία ζει εδώ κι εκατομμύρια χρόνια ο γιόγκι Χριστός Μπαμπάχι (Babaji), ο αθάνατος Μπαμπάχι. Ο Σανάτ Κουμαρά (Sanat Kummara), ο ιδρυτής του μεγάλου Κολλεγίου Μυημένων της Λευκής Αδελφότητας, είναι ένας άλλος ζωντανός Χριστός. Στο παρελθόν πολλοί τον ενσάρκωσαν. Στο παρόν μερικοί τον έχουν ενσαρκώσει. Στο μέλλον πολλοί θα τον ενσαρκώσουν. Ο Ιωάννης ο Bαπτιστής επίσης ενσάρκωσε τον Χριστό. Η διαφορά μεταξύ του Ιησού και των άλλων Δασκάλων που επίσης ενσάρκωσαν τον Χριστό βρίσκεται στην Ιεραρχία. Ο Ιησούς είναι ο πιο υψηλός Ηλιακός Μυημένος τον κόσμου...

Ο Λατρευτός Θεός Χριστός προέρχεται από αρχαϊκές λατρείες στον Θεό-Φωτιά. Τα γράμματα Π (Πυρά) και Χ (Σταυρός) σημαίνουν το ιερογλυφικό του να παράγεις την Ιερή Φωτιά.

O Χριστός λατρεύτηκε στα Μυστήρια του Μίθρα, του Απόλλωνα, της Αφροδίτης, του Δία, του Ιανού, της Εστίας, του Βάκχου, της Αστάρτης, της Δήμητρας, του Κεξαλκόατλ κ.λπ. Ποτέ δεν έχει λείψει σε καμιά θρησκεία η αρχή Χριστός. Όλες οι θρησκείες είναι μόνο μία. Η θρησκεία είναι συναφής με τη ζωή όπως η υγρασία με το νερό. Η Μεγάλη Συμπαντική Παγκόσμια Θρησκεία τροποποιείται σε χιλιάδες θρησκευτικές μορφές. Οι Ιερείς είναι πλήρως ταυτισμένοι ο ένας με τον άλλο σε όλες τις θρησκευτικές μορφές λόγω των βασικών αρχών της Μεγάλης Συμπαντικής Παγκόσμιας Θρησκείας...

Η θρησκεία είναι Μία, Μοναδική και απολύτως Συμπαντική...

Όταν μια θρησκευτική μορφή εκφυλίζεται, εξαφανίζεται και στη θέση της η συμπαντική ζωή δημιουργεί νέες θρησκευτικές μορφές. Ο αυθεντικός πρωτόγονος Γνωστικός Χριστιανισμός έρχεται από τον Ειδωλολατρισμό. Πριν από τον Ειδωλολατρισμό λατρεύτηκε σε όλες τις λατρείες ο Κοσμικός Χριστός.

Στην Αίγυπτο ο Χριστός ήταν ο Όσιρις κι εκείνος που τον ενσάρκωνε ήταν ένας Οσιροποιημένος. Σε όλες τις εποχές υπήρχαν Δάσκαλοι που έχουν αφομοιώσει την Άπειρη Χριστική Συμπαντική Αρχή. Στην Αίγυπτο Χριστός ήταν ο Ερμής. Στο Μεξικό Χριστός ήταν ο Κεξαλκόατλ. Στην ιερή Ινδία Χριστός ήταν ο Κρίσνα. Στην Άγια γη, ο μεγάλος Γνωστικός Ιησούς, εκπαιδευμένος στη γη της Αιγύπτου, ήταν εκείνος πού είχε τη μακαριότητα να αφομοιωθεί στην Παγκόσμια Χριστική Αρχή, λόγος για τον οποίο άξιζε να ξαναβαφτιστεί Χριστός με τη Θεότητα της Φωτιάς και του Σταυρού.

Ο Ναζαρηνός Ιησούς-Ζευς είναι ο σύγχρονος άνθρωπος που ενσαρκώνει τελείως την Παγκόσμια Χριστική Αρχή. Πριν από αυτόν, πολλοί Δάσκαλοι ενσάρκωσαν τη Χριστική Αρχή της Φωτιάς.

Ο Ραββί της Γαλιλαίας είναι ένας Θεός, γιατί ενσάρκωσε τελείως τον Κοσμικό Χριστό. Ο Ερμής, ο Κεξαλκόατλ, ο Κρίσνα είναι Θεοί, γιατί επίσης ενσάρκωσαν τον Κοσμικό Χριστό. Είναι αναγκαίο να λατρεύουμε τους Θεούς. Αυτοί βοηθούν τους ευσεβείς. Ζητήστε και θα σας δοθεί. Κτυπήστε και θα σας ανοιχτεί.

Η τέχνη του να παράγεις τη φωτιά είναι η σεξουαλική μαγεία. Μόνο με τον Τέλειο Γάμο να παράγουμε τη φωτιά, να την αναπτύσσουμε και να ενσαρκώνουμε τον Χριστό. Έτσι μετατρεπόμαστε σε Θεούς.

Η Αρχή Χριστός είναι πάντα η ίδια. Οι Δάσκαλοι που την ενσαρκώνουν είναι ζωντανοί Βούδες. Ανάμεσα σε αυτούς τους τελευταίους πάντα υπάρχουν Ιεραρχίες. Ο Βούδας Ιησούς είναι ο πιο υψηλός μυημένος της Συμπαντικής Λευκής Αδελφότητας...

Είναι αδύνατο να ενσαρκώσει κανείς τον Κοσμικό Χριστό χωρίς τη Σεξουαλική Μαγεία. Η αγάπη είναι η πιο ανυψωμένη θρησκεία. Ο Θεός είναι Αγάπη. Έχει φτάσει η ώρα να καταλάβουμε βαθιά τη βαθύτερη σημασία αυτού που ονομάζεται Αγάπη. Πραγματικά, η Αγάπη είναι ο μοναδικός τύπος Ενέργειας που μπορεί να μας χριστικοποιήσει τελείως.

Το σεξ είναι η πέτρα του Ήλιου. Το σεξ είναι η βασική πέτρα πάνω στην οποία πρέπει να χτίσουμε τον ναό για τον Κύριο. «Η πέτρα που απέρριψαν εκείνοι που έχτιζαν έγινε ακρογωνιαίος λίθος. Από τον Κύριο έγινε αυτό και είναι θαυμάσιο πράγμα» (Ματθαίος, κεφ. 21, παρ. 42).

Ακριβώς αυτή την πέτρα απορρίπτουν οι παρασεξουαλικοί και κορδώνονται σαν τέλειοι. Πραγματικά, είναι θαυμάσιο πράγμα το ότι αυτή η πέτρα, που θεωρείται σαν ταμπού ή αμαρτία ή απλώς σαν εργαλείο απόλαυσης, να είναι τοποθετημένη στον ακρογωνιαίο λίθο του ναού.

«Διά τούτο σας λέγω ότι θα αφαιρεθεί από εσάς η Βασιλεία του Θεού (το Magis Regnum ή Βασίλειο της Μαγείας) και θα δοθεί σε έθνη που κάνουν τους καρπούς της. Και κείνος που θα πέσει πάνω σε αυτήν την πέτρα θα συντριβεί και εκείνον εις τον οποίον θα πέσει θα τον κάνει κομμάτια» (Ματθαίος, κεφ. 21, παρ. 42-45).

Το σεξ είναι η βασική πέτρα της οικογένειας, γιατί χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε η οικογένεια. Το σεξ είναι η βασική πέτρα του ανθρώπου, γιατί χωρίς αυτήν ο άνθρωπος δεν θα ερχόταν στην ύπαρξη. Το σεξ είναι η βασική πέτρα του Σύμπαντος, γιατί χωρίς αυτήν το Σύμπαν δεν θα υπήρχε.

Η σεξουαλική ενέργεια του Τρίτου Λόγου ρέει από το κέντρο όλου του νεφελώματος και από τη δίνη του κάθε ατόμου. Όταν η ενέργεια σταματήσει να ρέει από το κέντρο της γης, αυτή θα μετατραπεί σε ένα πτώμα.

Η σεξουαλική ενέργεια του Τρίτου Λόγου έχει τρεις τρόπους έκφρασης:

1) Αναπαραγωγή του είδους.

2) Εξέλιξη της ανθρώπινης φυλής.

3) Πνευματική ανάπτυξη.

Η Κουνταλίνι είναι ο ίδιος τύπος ενέργειας με τον οποίο ο Τρίτος Λόγος επεξεργάζεται όλα τα στοιχεία της γης. Στη φύση υπάρχουν τρεις τύποι ενέργειας: Πρώτη η ενέργεια του Πατέρα. Δεύτερη η ενέργεια του Υιού. Τρίτη η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Στην Ινδία ο Πατέρας είναι ο Βράχμα, ο Υιός είναι ο Βισνού και το Άγιο Πνεύμα είναι ο Σίβα.

Η δύναμη του Αγίου Πνεύματος πρέπει να επιστρέφει προς το κέντρο και προς τα πάνω. Επείγει να εξαγνίζουμε τις σεξουαλικές δυνάμεις μέχρι την καρδιά. Σε αυτό το μαγνητικό κέντρο, αυτές οι δυνάμεις αναμειγνύονται με τις δυνάμεις του Υιού για να ανεβαίνουν στους Ανώτερους Κόσμους. Μόνο εκείνος που καταφέρνει την ολική ανάπτυξη της Κουνταλίνι χριστικοποιείται τελείως. Μόνο εκείνος που χριστικοποιείται μπορεί να ενσαρκώσει τον Πατέρα.

Ο Υιός είναι ένα με τον Πατέρα και ο Πατέρας ένα με τον Υιό. Κανένας δεν φτάνει στον Πατέρα παρά από τον Υιό. Έτσι είναι γραμμένο. Οι δυνάμεις του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος κατεβαίνουν για να επιστρέψουν μετά προς τα μέσα και προς τα πάνω.

Αυτός είναι ο Νόμος. Οι ενέργειες του Αγίου Πνεύματος κατεβαίνουν μέχρι τα σεξουαλικά όργανα. Οι ενέργειες του Υιού κατεβαίνουν μέχρι την καρδιά και οι ενέργειες του Πατέρα μέχρι τον νου. Επιστρέφουμε με τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος και σε αυτή την επιστροφή υπάρχουν θαυμάσιες συναντήσεις. Στην καρδιά συναντάμε τον Χριστό και στον νου τον Πατέρα. Αυτές οι συναντήσεις σημαίνουν επιστροφή προς τα μέσα και προς τα πάνω. Έτσι περνάμε πιο πέρα από την τέταρτη, πέμπτη κι έκτη διάσταση του διαστήματος. Τότε απελευθερωνόμαστε τελείως..

Πολλά έχουν ειπωθεί για τον Ιεροφάντη Ιησού, όμως στην πραγματικότητα κανένας δεν ξέρει την προσωπική βιογραφία του...

Ο Ιησούς είχε Ιέρεια Σύζυγο, γιατί δεν ήταν κανένας παρασεξουαλικός. Η γυναίκα του Ιησού ήταν μια ολόκληρη Κυρία-Μύστης, προικισμένη με μεγάλες μυστικές δυνάμεις. Ο Ιησούς ταξίδεψε στην Ευρώπη και ήταν μέλος μιας Σχολής Μυστηρίων της Μεσογείου. Ο Ιησούς σπούδασε στην Αίγυπτο και εξάσκησε σεξουαλική μαγεία με την ιέρειά του μέσα σε μια πυραμίδα. Έτσι είναι πώς ανακεφαλαίωσε μυήσεις κι έφτασε αργότερα στη Μύηση της Αφροδίτης (Βενούστα μύηση).

Ο Ιησούς ταξίδεψε στην Περσία, Ινδία κ.λπ. Έτσι λοιπόν ο μεγάλος Δάσκαλος ήταν όλος ένας Δάσκαλος με την πλήρη έννοια της λέξης.

Τα τέσσερα Ευαγγέλια είναι πραγματικά τέσσερα Κείμενα Αλχημείας και Λευκής Μαγείας. Η μύηση αρχίζει μεταβάλλοντας το Νερό της Ζωής (σπέρμα) στο Κρασί του Φωτός της Αλχημείας. Αυτό το θαύμα πραγματοποιήθηκε στον Γάμο της Κανά. Πάντα στον γάμο. Με αυτό το θαύμα αρχίζουμε να διατρέχουμε το μονοπάτι της Μύησης. Όλο το Δράμα της ζωής, των Παθών και του θανάτου του Ιησού είναι τόσο αρχαίο όσο ο κόσμος. Αυτό το Δράμα έρχεται από τις αρχαίες θρησκείες του παρελθόντος και είναι γνωστό σε όλες τις γωνίες του κόσμου. Αυτό το Δράμα εφαρμόζεται στον Ιησού και γενικά σε όλους εκείνους που διατρέχουν το μονοπάτι της κόψης τον ξυραφιού. Αυτό το Δράμα δεν είναι η προσωπική ζωή ενός ανθρώπου. Αυτό το Δράμα είναι η εσωτεριστική ζωή όλων εκείνων που διατρέχουν το μυστικό μονοπάτι. Αυτό το Δράμα μπορεί να εφαρμοστεί το ίδιο στον Ιησού όπως και σε οποιονδήποτε άλλον Χριστικοποιημένο Μυημένο. Πραγματικά, το Δράμα της ζωής, των Παθών, του Θανάτου και της Ανάστασης του Ιησού, είναι ένα Κοσμικό Δράμα που υπάρχει πολύ πριν υπάρξει ο κόσμος. Αυτό το Δράμα είναι γνωστό σε όλους τους κόσμους του άπειρου Διαστήματος...

Ο Ιησούς είχε τον ηρωισμό να αφομοιώσει την Ουσία Χριστό σε όλα τα εσωτερικά οχήματά του. Αυτό το κατάφερε δουλεύοντας με ΙΝΡΙ (Φωτιά). Έτσι ήταν πώς ο Ιεροφάντης Ιησούς μπόρεσε να γίνει ένα με τον Πατέρα. Ο Ιησούς μετατράπηκε σε έναν Χριστό και ανέβηκε στον Πατέρα. Κάθε άνθρωπος που αφομοιώνει την Ουσία Χριστό στο φυσιολογικό, βιολογικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, μετατρέπεται σε έναν Χριστό.

Έτσι λοιπόν, ο Χριστός δεν είναι κανενός τύπου ανθρώπινο ή θεϊκό άτομο. Ο Χριστός είναι η κοσμική ουσία που περιέχεται σε όλο το άπειρο διάστημα. Χρειαζόμαστε να διαμορφώνουμε τον Χριστό μέσα μας. Αυτό είναι δυνατόν μόνο με ΙΝΡΙ (Φωτιά)...

Ο Ιησούς έζησε το Δράμα του Πάθους, όμως δεν είναι ο μοναδικός που το έχει ζήσει. Πριν από αυτόν, μερικοί Μυημένοι όπως ο Ερμής, ο Κεξαλκόατλ, ο Κρίσνα, ο Ορφέας, ο Βούδας κ.λπ. το έζησαν. Μετά από αυτόν το έχουν ζήσει και άλλοι. Το Δράμα των Παθών είναι Κοσμικό.

Η Σύνθεση όλων των Θρησκειών, Σχολών και Πεποιθήσεων είναι ο Χριστός και η σεξουαλική μαγεία...

Α.Δ. Samael Aun Weor

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Οι άνθρωποι συγχέουν τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ με την ΕΥΦΥΪΑ ή με το διανοητικό και στον πολύ ευφυή ή πολύ διανοητικό άνθρωπο του δίνουν τον ορισμό του πολύ συνειδητού.

Εμείς βεβαιώνουμε ότι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ στον άνθρωπο είναι χωρίς καμία αμφιβολία και χωρίς φόβο να γελαστούμε, ένα είδος πολύ ιδιαίτερης σύλληψης εσωτερικών γνώσεων εντελώς ανεξάρτητης από κάθε νοητική δραστηριότητα.

Η ιδιότητα της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ μας επιτρέπει τη γνώση του εαυτού μας. Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μας δίνει ακέραιη γνώση αυτού που ΕΙΝΑΙ, το πού βρίσκεται και από αυτό που πραγματικά ξέρει, και από αυτό που πραγματικά αγνοεί. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ διδάσκει ότι μόνο ο άνθρωπος ο ίδιος μπορεί να μάθει για τη συνείδηση του και εάν αυτή υπάρχει σε μια δεδομένη ή όχι στιγμή. Μόνο εμείς μπορούμε να ξέρουμε αν είμαστε συνειδητοί σε μια δεδομένη στιγμή ή όχι. Μόνο κάποιος από μόνος του μπορεί να ξέρει για τη δική του συνείδηση και αν αυτή υπάρχει κάποια δεδομένη στιγμή ή όχι.

Ο άνθρωπος ο ίδιος και κανείς άλλος εκτός από αυτόν μπορεί να καταλάβει προς στιγμή, για ένα λεπτό, ότι πριν από αυτή τη στιγμή πραγματικά δεν ήταν συνειδητός, είχε τη συνείδηση του πολύ κοιμισμένη, μετά θα ξεχάσει αυτή την εμπειρία ή θα τη διατηρήσει σαν ανάμνηση, σαν την ανάμνηση μιας δυνατής εμπειρίας.

Είναι επείγον να ξέρουμε ότι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ στο ΛΟΓΙΚΟ ΖΩΟ δεν είναι κάτι το εξακολουθητικό, το μόνιμο.

Κανονικά η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ στο ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ που ονομάζεται άνθρωπος κοιμάται βαθιά. Σπάνιες πολύ σπάνιες είναι οι στιγμές κατά τις οποίες η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ είναι ξύπνια- το λογικό ζώο εργάζεται, οδηγεί αυτοκίνητα, παντρεύεται, πεθαίνει κ.λπ., με τη συνείδηση ολοκληρωτικά κοιμισμένη και μόνο ορισμένες πολύ εξαιρετικές στιγμές ξυπνά.

Η ζωή του ανθρώπινου όντος είναι μια ονειρική ζωή αλλά αυτό πιστεύει ότι είναι ξύπνιο και ποτέ δεν θα παραδεχόταν ότι κοιμάται, ότι έχει τη συνείδηση κοιμισμένη.

Αν κάποιος κατάφερνε να ξυπνήσει, θα αισθανόταν τρομακτικά ντροπιασμένος με τον εαυτό του, θα καταλάβαινε αμέσως το ρεζιλίκι του, τη γελοιότητα του. Η ζωή αυτή είναι τρομερά γελοία, φρικιαστικά τραγική και σπάνια ευσεβής.

Αν ένας πυγμάχος κατάφερνε να ξυπνήσει ξαφνικά την ώρα του αγώνα, θα κοίταζε ντροπιασμένος το αξιότιμο κοινό και θα έφευγε από το τρομερό θέαμα, μπροστά στην έκπληξη των κοιμισμένων και ασυναίσθητων ματιών του κοινού.

Όταν το ανθρώπινο ον παραδέχεται ότι έχει τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΗ, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ήδη αρχίζει να ξυπνά.

Οι αντιδραστικές Σχολές της καθυστερημένης Ψυχολογίας που αρνούνται την ύπαρξη της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, και μέχρι ακόμα τη μη χρησιμότητα τέτοιου όρου, προδίνουν την πιο βαθειά κατάσταση ύπνου.

Οι οπαδοί τέτοιων Σχολών κοιμούνται πολύ βαθιά σε μια κατάσταση υποσυνείδητη

και ασυνείδητη.

Όσοι συγχέουν τη συνείδηση με τις ψυχολογικές λειτουργίες, σκέψεις, συναισθήματα, μηχανικές ορμές και αισθήματα, πραγματικά είναι πολύ ασυνείδητοι, κοιμούνται βαθιά.

Όσοι παραδέχονται την ύπαρξη της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ αλλά αρνούνται τους διάφορους βαθμούς συνείδησης, φανερώνουν έλλειψη συνειδητής εμπειρίας, ύπνο της συνείδησης.

Κάθε άνθρωπος, που κάποια στιγμή έχει ξυπνήσει στιγμιαία, ξέρει πολύ καλά από προσωπική πείρα ότι υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί συνείδησης που μπορεί να παρατηρεί κανείς στον εαυτό του.

Πρώτο: Χρόνος. Πόσο χρόνο παραμείναμε συνειδητοί;

Δεύτερο: Συχνότητα. Πόσες φορές ξυπνήσαμε συνείδηση;

Τρίτο: ΕΥΡΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΕΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Σε τι είμαστε συνειδητοί;

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ και η αρχαία ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ βεβαιώνουν ότι μέσω μεγάλων ΥΠΕΡ-ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ πολύ ειδικού τύπου μπορούμε να ξυπνήσουμε συνείδηση και να την κάνουμε συνεχή και εκλεκτική. Η ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ έχει σαν αντικείμενο να ξυπνά ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Δεν χρησιμεύουν σε τίποτα δέκα ή δεκαπέντε χρόνια σπουδών στο σχολείο, λύκειο και πανεπιστήμιο, όταν βγαίνοντας από τις τάξεις είμαστε κοιμισμένοι και αυτόματοι.

ΔΕΝ είναι υπερβολή το να βεβαιώσουμε ότι με κάποια μεγάλη ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ μπορεί το ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ να γίνει συνειδητό αφ' εαυτού μόνο όμως για ένα-δυο λεπτά.

Είναι φανερό ότι σ' αυτό υπάρχουν σπάνιες εξαιρέσεις που θα πρέπει να τις ψάξουμε με το φανάρι του Διογένη. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις αντιπροσωπεύονται από ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ανθρώπους, τον ΒΟΥΔΑ, ΙΗΣΟΥ, ΕΡΜΗ, ΚΕΞΑΛΚΟΑΤΛ.

Αυτοί οι ιδρυτές των ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ήταν κάτοχοι ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, υπήρξαν μεγάλοι ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ.

Κανονικά τα άτομα ΔΕΝ είναι συνειδητά αφ' εαυτού τους. Η ψευδαίσθηση ότι είμαστε συνειδητοί με διαρκή μορφή γεννιέται από τη μνήμη και από όλες τις διαδικασίες της σκέψης.

Ο άνθρωπος που ασκεί μια αναδρομική άσκηση για να θυμηθεί όλη του τη ζωή μπορεί στ αλήθεια να ξαναθυμηθεί, να θυμηθεί πόσες φορές παντρεύτηκε, πόσα παιδιά έκανε, ποιοι ήταν οι γονείς του, οι δάσκαλοι του κ.λπ. Όμως αυτό δεν σημαίνει να ξυπνάς συνείδηση, αυτό είναι απλά να θυμάσαι ενέργειες ασυνείδητες και αυτό είν' όλο.

Είναι αναγκαίο να επαναλάβουμε αυτό που ήδη είπαμε σε προηγούμενα κεφάλαια. Υπάρχουν τέσσερις καταστάσεις ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Αυτές είναι: ΥΠΝΟΣ, κατάσταση ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ, ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Το φτωχό ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ που κατά λάθος ονομάζεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ ζει μόνο σε δυο από αυτές τις καταστάσεις. Ένα μέρος της ζωής του περνά στον ύπνο και το άλλο στην κακώς ονομαζόμενη κατάσταση εγρήγορσης, η οποία επίσης είναι ύπνος.

Ο άνθρωπος που κοιμάται και ονειρεύεται, πιστεύει ότι ξυπνά από το γεγονός ότι γυρίζει στο στάδιο της εγρήγορσης αλλά στην πραγματικότητα κατά το στάδιο αυτό της

εγρήγορσης εξακολουθεί να κοιμάται.

Αυτό μοιάζει με το ξημέρωμα. Κρύβονται τα άστρα εξαιτίας του ηλιακού φωτός, αλλά αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν παρόλο που τα φυσικά μάτια δεν τα αντιλαμβάνονται.

Στην κανονική ζωή την απλή και καθημερινή, το ανθρώπινο ον δεν ξέρει τίποτα για την ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και πολύ λιγότερα για την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Παρ' όλα αυτά όμως, οι άνθρωποι είναι υπερήφανοι και όλος ο κόσμος θεωρείται ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ. Το ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ πιστεύει ακράδαντα ότι έχει συνείδηση από μόνο του και δεν θα δεχόταν με κανένα τρόπο να του έλεγαν ότι είναι ένας κοιμισμένος που ζει ασυνείδητα στον εαυτό του. Υπάρχουν εξαιρετικές στιγμές κατά τις οποίες το ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ ξυπνά αλλά αυτές οι στιγμές είναι πολύ σπάνιες. Μπορούν να είναι στιγμές μεγάλου κινδύνου ή κατά τη διάρκεια μιας έντονης συγκίνησης, σε κάποια καινούργια περίσταση, σε κάποια απρόσμενη στιγμή κ.λπ.

Είναι αληθινά μια δυστυχία που το φτωχό ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ δεν έχει κανένα έλεγχο ο' αυτές τις φευγαλέες καταστάσεις της συνείδησης, που δεν μπορεί να τις επαναφέρει, που δεν μπορεί να τις κάνει μόνιμες. Όμως, Η ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ βεβαιώνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να ΚΑΤΟΡΘΩΣΕΙ τον έλεγχο της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ και να αποκτήσει ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ έχει μεθόδους, επιστημονικές διαδικασίες για να ΞΥΠΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Αν θέλουμε να ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ χρειαζόμαστε να αρχίσουμε εξετάζοντας, μελετώντας και μετά εξαλείφοντας όλα τα εμπόδια που μας παρουσιάζονται στον δρόμο. Σ αυτό το βιβλίο έχουμε διδάξει το δρόμο της αφύπνισης της συνείδησης αρχίζοντας από τα ίδια τα θρανία του σχολείου.

Από το βιβλίο του Δάσκαλου Samael Aun Weor ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ