Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μηχανικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μηχανικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Μαΐου 2016

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΗΧΑΝΗ



Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΗΧΑΝΗ είναι το πιο δυστυχισμένο κτήνος που υπάρχει σε αυτήν την πεδιάδα των δακρύων, αλλά αυτός έχει την ΦΙΛΟΔΟΞΊΑ και μέχρι ακόμη την ΑΝΑΙΔΕΙΑ να ΑΥΤΟ-ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ της ΦΥΣΗΣ.


«ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ». «ΑΝΘΡΩΠΕ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ». Αυτό είναι ένα αρχαίο ΧΡΥΣΟ ΓΝΩΜΙΚΟ γραμμένο επάνω στους ακατάλυτους τοίχους του ναού των Δελφών της αρχαίας Ελλάδας.

Ο άνθρωπος, αυτό το φτωχό ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ που χαρακτηρίζεται κατά λάθος ΑΝΘΡΩΠΟΣ, έχει ανακαλύψει χιλιάδες πολυπλοκότατες και δύσκολες μηχανές και ξέρει πολύ καλά ότι για να εξυπηρετηθεί από μια ΜΗΧΑΝΗ χρειάζεται αρκετές φορές πολλά χρόνια μελέτης και εκμάθησης. Αλλά όταν πρόκειται για τον ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ξεχνά εντελώς αυτό το γεγονός, παρόλο που και αυτός ο ίδιος είναι μια μηχανή πιο πολύπλοκη από όλες όσες έχει ανακαλύψει.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην είναι γεμάτος από ολοκληρωτικά λαθεμένες ιδέες για τον εαυτό του, το χειρότερο όμως είναι ότι δεν θέλει να καταλάβει ότι πραγματικά είναι μια μηχανή.

Η ανθρώπινη μηχανή δεν έχει ελευθερία κινήσεων, λειτουργεί μοναδικά από πολλαπλές και διάφορες εσωτερικές επιρροές και εξωτερικές συγκρούσεις.

Όλες οι κινήσεις, ενέργειες, λόγια, ιδέες, αισθήματα, συγκινήσεις, επιθυμίες, της ανθρώπινης μηχανής προκαλούνται από εξωτερικές επιρροές και από πολλαπλές εσωτερικές αιτίες παράξενες και δύσκολες.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΖΩΟ είναι ένα φτωχό κουκλάκι που μιλά με μνήμη και ζωτικότητα, ένας ζωντανός κούκλος που έχει την ανόητη αυταπάτη ότι μπορεί να ΚΑΝΕΙ, όταν στην πραγματικότητα δεν μπορεί να ΚΑΝΕΙ τίποτα. Φανταστείτε για μια στιγμή, αγαπητέ αναγνώστη, ένα μηχανικό κούκλο αυτόματα ελεγχόμενο από έναν πολύπλοκο μηχανισμό. Φανταστείτε ότι αυτός ο κούκλος έχει ζωή, ερωτεύεται, μιλά, περπατά, επιθυμεί, κάνει πολέμους κλπ.


Φανταστείτε ότι αυτός ο κούκλος μπορεί να αλλάξει ιδιοκτήτη κάθε στιγμή. Πρέπει να φανταστείτε ότι κάθε ιδιοκτήτης είναι και ένα διαφορετικό πρόσωπο, έχει το δικό του κριτήριο, το δικό του τρόπο διασκέδασης, αισθήματος, ζωής κλπ.

ΕΝΑΣ οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης θέλοντας να αποκτήσει χρήματα θα πατά ορισμένα κουμπιά και τότε ο κούκλος θα ασχολείται με το εμπόριο. Άλλος ιδιοκτήτης, μισή ώρα αργότερα ή μερικές ώρες μετά, θα έχει κάποια διαφορετική ιδέα, και θα βάζει τον κούκλο του να χορεύει και να γελά. Ένας τρίτος θα τον βάζει να παλεύει, ένας τέταρτος θα τον κάνει να ερωτευτεί μια γυναίκα, ένας πέμπτος θα τον κάνει να ερωτευτεί μια άλλη, ένας έκτος θα τον κάνει να μαλώσει με έναν γείτονα και θα ανακατευτεί η αστυνομία στο πρόβλημα που θα δημιουργηθεί και ένας έβδομος θα τον κάνει να αλλάξει κατοικία.

Πραγματικά ο κούκλος στο παράδειγμα μας δεν έχει κάνει τίποτα, αλλά αυτός νομίζει ότι ναι έχει κάνει, έχει την ψευδαίσθηση ότι ΚΑΝΕΙ, όταν στην πραγματικότητα δεν μπορεί να ΚΑΝΕΙ τίποτα, γιατί δεν έχει το ατομικό του ΕΙΝΑΙ.

Χωρίς καμιά αμφιβολία όλα έχουν συμβεί όπως όταν βρέχει, όταν αστράφτει, όταν ζεσταίνει ο ήλιος αλλά ο φτωχός κούκλος πιστεύει ότι ΚΑΝΕΙ, έχει την ανόητη ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ότι τα έκανε όλα, όταν στην πραγματικότητα δεν έχει κάνει τίποτα. Είναι οι αντίστοιχοι ιδιοκτήτες του αυτοί που διασκέδασαν με τον φτωχό μηχανικό κούκλο.

Έτσι είναι το φτωχό σκεπτόμενο ζώο, αγαπητέ αναγνώστη: ένας μηχανικός κούκλος όπως στο χαρακτηριστικό μας παράδειγμα. Πιστεύει ότι ΚΑΝΕΙ, όταν στην πραγματικότητα τίποτα δεν ΚΑΝΕΙ, είναι μια μαριονέτα με κρέας και κόκαλα ελεγχόμενη από μια λεγεώνα ενεργειακών και λεπτών οντοτήτων που στο σύνολο τους αποτελούν αυτό που ονομάζεται ΕΓΩ, πολλαπλό ΕΓΩ. Το ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ αναφέρει όλες αυτές τις οντότητες σαν «δαιμόνια» και το πραγματικό τους όνομα είναι ΛΕΓΕΩΝΑ.

Αν πούμε ότι το ΕΓΩ είναι λεγεώνα από ΔΑΙΜΟΝΙΑ που ελέγχουν την ανθρώπινη μηχανή, δεν υπερβάλουμε, έτσι είναι.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΜΗΧΑΝΗ δεν έχει καμία ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, δεν κατέχει το ΕΙΝΑΙ, μόνο το ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΙΝΑΙ έχει την ΔΥΝΑΜΗ του να ΚΑΝΕΙ.

ΜΟΝΟ το ΕΙΝΑΙ μπορεί να μας δώσει ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, μόνο το ΕΙΝΑΙ μας μετατρέπει σε ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Αυτός που στ’ αλήθεια θέλει να πάψει να είναι ένας απλός μηχανικός κούκλος πρέπει να εξαλείψει κάθε μια από τις οντότητες που στο σύνολο τους αποτελούν το ΕΓΩ. Κάθε μια από αυτές τις οντότητες παίζουν με την ανθρώπινη μηχανή. Αυτός που στ’ αλήθεια θέλει να πάψει να είναι ένας απλός μηχανικός κούκλος, πρέπει να αρχίσει να αποδέχεται και να παραδέχεται την ίδια του την ιδιότητα σαν μηχανή.

Αυτός που δεν θέλει να καταλάβει, ούτε να δεχτεί την ίδια του την ιδιότητα της μηχανής, αυτός που δεν θέλει να καταλάβει σωστά αυτό το γεγονός, δεν μπορεί πια να αλλάξει: είναι ένας δυστυχής, ένας κακομοίρης, όμως θα του άξιζε «να κρεμάσει μια πέτρα στο λαιμό του και να πέσει στην θάλασσα». Το Σκεπτόμενο Ζώο είναι μια μηχανή, αλλά μια πολύ ειδική μηχανή. Αν αυτή η μηχανή καταφέρει να καταλάβει ότι είναι ΜΗΧΑΝΗ, αν οδηγηθεί καλά και αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, μπορεί να πάψει να είναι μηχανή και να μετατραπεί σε ΑΝΘΡΩΠΟ.

Πριν απ’ όλα, είναι επείγον να αρχίσουμε την σε βάθος κατανόηση και σε όλα τα επίπεδα του νου ότι δεν έχουμε αληθινή ατομικότητα, ότι δεν έχουμε ένα ΜΟΝΙΜΟ ΚΕΝΤΡΟ Συνείδησης, ότι την μια καθορισμένη στιγμή είμαστε ένα πρόσωπο και την άλλη στιγμή άλλο. Όλα εξαρτώνται από την οντότητα που ελέγχει την κατάσταση ανά πάσα στιγμή.

Αυτό που προκαλεί την ψευδαίσθηση της ενότητας και ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ του Σκεπτόμενου Ζώου είναι από το ένα μέρος η αίσθηση που έχει το ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑ και από το άλλο μέρος το όνομα και επίθετο και τέλος η μνήμη και ορισμένος αριθμός από μηχανικές συνήθειες που είναι εμφυτευμένα σ’ αυτόν από την ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ή που αποκτήθηκαν από απλή και ανόητη μίμηση.

Το φτωχό Σκεπτόμενο Ζώο δεν μπορεί να πάψει να είναι ΜΗΧΑΝΗ, δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να αποκτήσει το ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΕΙΝΑΙ και να μετατραπεί σε γνήσιο άνθρωπο, ενώ ΔΕΝ έχει το θάρρος να ΕΞΑΛΕΙΨΕΙ ΜΕΣΩ της ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ και με διαδοχική σειρά κάθε μια από αυτές τις ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΕΣ οντότητες που το σύνολο τους αποτελούν αυτό που ονομάζεται ΕΓΩ, ο εαυτός μου.

Κάθε ιδέα, κάθε πάθος, κάθε βίτσιο, κάθε ελάττωμα, κάθε μίσος, κάθε επιθυμία κλπ, έχει την αντίστοιχη οντότητά του και το σύνολο όλων αυτών των οντοτήτων είναι το πολλαπλό εγώ της Επαναστατικής Ψυχολογίας.

Όλες αυτές οι μεταφυσικές οντότητες, όλα αυτά τα εγώ, που στο σύνολο τους αποτελούν το ψυχολογικό ΕΓΩ, δεν έχουν αληθινή ανάμιξη μεταξύ τους, δεν έχουν συντεταγμένες καμιάς μορφής. Κάθε μια από αυτές τις οντότητες εξαρτάται ολοκληρωτικά από τις περιστάσεις, αλλαγές εντυπώσεων, συμβάντα κλπ.

Η ΟΘΟΝΗ του ΝΟΥ αλλάζει χρώματα και σκηνές σε κάθε στιγμή, όλα εξαρτώνται από την οντότητα που κάθε στιγμή ελέγχει τον νου.

Από την ΟΘΟΝΗ του νου περνούν σε διαρκή παρέλαση οι διάφορες οντότητες που στο σύνολο τους αποτελούν το ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΩ.

Οι διάφορες οντότητες, που αποτελούν το πολλαπλό ΕΓΩ συγχωνεύονται, διαχωρίζονται, σχηματίζουν ορισμένες ειδικές ομάδες σύμφωνα με την έλξη τους, μαλώνουν μεταξύ τους, διαπληκτίζονται, αγνοούνται κλπ.

Κάθε οντότητα της ΛΕΓΕΩΝΑΣ πού ονομάζεται ΕΓΩ, κάθε μικρό ΕΓΩ, πιστεύει ότι είναι το παν, το ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΓΩ δεν υποπτεύεται καθόλου ότι είναι απλά και μόνο ένα απειροελάχιστο μέρος.

Η οντότητα που σήμερα ορκίζεται αιώνια αγάπη σε μια γυναίκα παραγκωνίζεται αργότερα από άλλη οντότητα που δεν έχει καμία σχέση με τον όρκο αυτόν και τότε ο χάρτινος πύργος γκρεμίζεται και η φτωχή γυναίκα κλαίει απογοητευμένη.

Η οντότητα που σήμερα ορκίζεται πίστη σε ένα έργο, παραγκωνίζεται αύριο από άλλη οντότητα πού δεν έχει καμία σχέση με αυτό το έργο και τότε το άτομο αποσύρεται. Η οντότητα που σήμερα ορκίζεται πίστη στην ΓΝΩΣΗ, παραγκωνίζεται αύριο από άλλη οντότητα που μισεί την ΓΝΩΣΗ.

Οι εκπαιδευτικοί των σχολείων, λυκείων και πανεπιστημίων πρέπει να μελετήσουν αυτό το βιβλίο της ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ και από ανθρωπισμό να έχουν το θάρρος να προσανατολίσουν τους μαθητές στον θαυμαστό δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης.

Είναι αναγκαίο το να καταλάβουν οι μαθητές την ανάγκη να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας σε όλα τα επίπεδα του νου.

Χρειάζεται ένας πνευματικός προσανατολισμός πιο αποτελεσματικός, χρειάζεται να καταλάβουμε το τι είμαστε και αυτό πρέπει να αρχίσει από τα ίδια τα θρανίο του σχολείου.

ΔΕΝ αρνούμαστε ότι το χρήμα χρειάζεται για να τρώμε, να πληρώνουμε το ενοίκιο του σπιτιού και να ντυνόμαστε.

ΔΕΝ αρνούμαστε ότι χρειάζεται πνευματική προετοιμασία, ένα επάγγελμα, μία τέχνη για να κερδίζουμε χρήματα, αλλά αυτό δεν είναι το παν, αυτό είναι δευτερεύον το πρώτο, το βασικό, είναι να ξέρουμε ποιοι είμαστε, τι είμαστε, από πού ερχόμαστε, για πού πηγαίνουμε, ποιο είναι το αντικείμενο της ύπαρξής μας.

Είναι λυπηρό να συνεχίζουμε σαν κουκλάκια αυτόματα, κακομοίρηδες θνητοί, άνθρωποι-μηχανές.

Είναι επείγον να πάψουμε να είμαστε απλές μηχανές, είναι επείγον να μετατραπούμε σε ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Χρειάζεται μια ριζική αλλαγή και αυτό πρέπει να αρχίσει ακριβώς από την ΕΞΑΛΕΙΨΗ κάθε μιας από αυτές τις οντότητες που στο σύνολο τους αποτελούν το πολλαπλό ΕΓΩ.

Το φτωχό Σκεπτόμενο Ζώο δεν είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ, αλλά έχει μέσα του σε λανθάνουσα κατάσταση όλες τις δυνατότητες για να μετατραπεί σε ΑΝΘΡΩΠΟ.

ΔΕΝ είναι νόμος το να αναπτυχθούν αυτές οι δυνατότητες το φυσικότερο είναι να χαθούν.

ΜΟΝΟ μέσω τρομακτικών ΥΠΕΡ-ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ μπορούν να αναπτυχθούν τέτοιες ανθρώπινες δυνατότητες.

Πολλά πρέπει να εξαλείψουμε και πολλά πρέπει να αποκτήσουμε. Γίνεται αναγκαίο να κάνουμε έναν απολογισμό για να ξέρουμε πόσα μας περισσεύουν και πόσα μας λείπουν.

Είναι φανερό ότι το πολλαπλό εγώ περισσεύει, είναι κάτι το άχρηστο και βλαβερό.

ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ να πούμε ότι οφείλουμε να αναπτύξουμε ορισμένες δυνάμεις, ορισμένες ικανότητες, ορισμένες αρετές που ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΜΗΧΑΝΗ πιστεύει ότι έχει, αλλά που στην πραγματικότητα ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΜΗΧΑΝΗ πιστεύει ότι έχει αληθινή ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, Συνείδηση ΞΎΠΝΙΑ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΉ ΘΕΛΗΣΗ, ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ κλπ, και δεν έχει τίποτα από αυτά.

Αν θέλουμε να πάψουμε να είμαστε μηχανές, αν θέλουμε να ξυπνήσουμε Συνείδηση, να έχουμε αληθινή ΣΥΝΕΙΔΗΤΉ ΘΕΛΗΣΗ, ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, ικανότητα να πράττουμε, είναι επείγον να αρχίσουμε να γνωριζόμαστε οι ίδιοι και κατόπιν να διαλύσουμε το ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΩ. Όταν το πολλαπλό εγώ διαλύεται μένει μέσα μας μόνο το ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΙΝΑΙ.


Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ (Βασική Εκπαίδευση)

Παρασκευή 6 Μαΐου 2016

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ



Δεν είναι περιττό να θυμίσουμε στους ανα­γνώ­στες μας ότι υπάρ­χει ένα μα­θηματικό σημείο μέσα σε μας τους ίδιους…
Αναμφισβήτητα αυτό το σημείο δεν βρί­σκεται ποτέ στο παρελθόν ούτε επίσης στο μέλλον…
Όποιος θα ήθελε να ανακαλύψει αυτό το μυστηριώδες σημείο, πρέ­πει να το αναζη­τήσει εδώ και τώρα, μέσα στον εαυτό του, αυτή την στιγμή ακριβώς, ούτε ένα δευτερό­λεπτο μπρο­στά, ούτε ένα δευ­τερόλεπτο πίσω…
Τα δύο ξύλα του Άγιου Σταυρού, το Κάθετο και το Οριζό­ντιο, συ­ναντιούνται σε αυτό το σημείο…
Από στιγμή σε στιγμή λοιπόν βρισκόμαστε μπροστά σε δύο Δρό­μους: τον Οριζόντιο και τον Κάθετο…
Είναι σαφές ότι ο Οριζόντιος είναι πολύ «κοινός». Από αυτόν πη­γαίνει «και η κουτσή Μαρία». Είναι φανερό ότι ο Κάθετος είναι δια­φορε­τικός. Είναι ο δρόμος των έξυπνων ανταρτών, ο δρόμος των Επαναστα­τών…
Όταν κανείς θυμάται τον εαυτό του, όταν δουλεύει πάνω στον εαυτό του, όταν δεν ταυτίζεται με όλα τα προβλήματα και τις λύπες της ζωής, εκ των πραγμάτων βαδίζει στο Κάθετο μονοπάτι…
Βέβαια ποτέ δεν είναι εύκολη δουλειά το να εξαλείψουμε τις αρ­νη­τικές συγκινήσεις. Το να χάσουμε κάθε ταύτιση με το προσω­πικό τραίνο της ζωής μας, προβλήματα κάθε είδους, επιχειρήσεις, χρέη, γραμμάτια, υποθήκες, τηλέφωνο, νερό, φως κλπ.
Οι άνεργοι, εκείνοι που για τον άλφα ή βήτα λόγο έχασαν την δου­λειά τους, το επάγγελμά τους, υποφέρουν βέβαια από την έλλειψη χρη­μάτων και το να ξεχάσουν την περίπτωσή τους, το να μην νοιάζονται και να μην ταυτίζονται με το ίδιο τους το πρόβλημα, είναι εκ των πραγμά­των φοβερά δύσκολο.
Όσοι υποφέρουν, όσοι κλαίνε, εκείνοι που έχουν υπάρξει θύματα κάποιας προ­δοσίας ή μιας κακιάς πληρωμής στην ζωή, κάποιας αχαρι­στίας, κάποιας συκοφαντίας ή απάτης, ξεχνούν τον εαυτό τους πραγμα­τικά, ξεχνούν το Πραγματικό Εσώτερό τους Είναι, ταυτίζονται απόλυτα με την ηθική τους τραγωδία…
Η Δουλειά με τον εαυτό μας είναι το βασικό χαρακτηριστικό του Κάθετου Δρόμου. Κανείς δεν θα μπορούσε να πατήσει το Μο­νο­πάτι της Μεγάλης Ανταρσίας, αν δεν δούλευε ποτέ πάνω στον εαυτό του…
Η Δουλειά στην οποία αναφερόμαστε είναι Ψυχολογικού τύπου, ασχολείται με κάποια μετατροπή της παρούσας στιγμής στην οποία βρι­σκόμαστε. Χρειάζεται να μάθουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή…
Για παράδειγμα: Ένα άτομο που βρίσκεται σε απελπισία εξ αι­τίας ενός προβλήματος συναισθηματικού, οικονομικού ή πολιτικού, προφα­νώς έχει ξεχάσει τον ίδιο του τον εαυτό…
Αυτό το άτομο αν συγκρατηθεί για μια στιγμή, αν παρατηρήσει την κατάσταση και προσπαθήσει να θυμηθεί τον εαυτό του και μετά προσπα­θήσει να καταλάβει το νόημα της στάσης του…
Αν στοχαστεί λίγο, αν σκεφτεί ότι όλα περνούν, ότι η ζωή εί­ναι απατηλή, περαστική και ότι ο θάνατος κάνει στάχτη όλες τις μα­ταιότη­τες του κόσμου…
Αν καταλάβει ότι κατά βάθος το πρόβλημά του δεν είναι τίποτε πε­ρισσό­τερο από μια «ψεύτικη αναλαμπή», κάτι το φευγαλέο που γρή­γορα σβήνει, θα δει ξαφνικά με έκπληξη ότι όλα άλλαξαν…
Είναι δυνατή η μετατροπή μηχανικών αντιδράσεων μέσω της λο­γικής αντιπαράθεσης και του Εσωτερικού Αυτοστοχασμού του Είναι…
Είναι φανερό ότι οι άνθρωποι αντιδρούν μηχανικά εμπρός στις διά­φορες περιστάσεις της ζωής…
Φτωχοί άνθρωποι! Συνηθίζουν να μετατρέπονται πάντα σε θύ­ματα. Όταν κανείς τους κολακέψει χαμογελούν. όταν τους ταπει­νώσει υποφέ­ρουν. βρίζουν αν τους βρίσουν. πληγώνουν αν τους πληγώσουν. ποτέ δεν είναι ελεύθεροι. οι όμοιοί τους έχουν την δύναμη να τους σέρ­νουν από την χαρά στην λύπη, από την ελπίδα στην απελ­πισία.
Καθένας από εκείνους που βαδίζουν στον Οριζόντιο Δρόμο μοιάζει με μουσικό όργανο, στο οποίο κάθε ένας από τους ομοίους του παίζει ότι του έρχεται στην όρεξη…
Όποιος μάθει να μετατρέπει τις μηχανικές αντιδράσεις, εκ των πραγμάτων μπαίνει στον «Κάθετο Δρόμο».
Αυτό αντιπροσωπεύει μια βασική αλλαγή στο Υπαρξιακό Επί­πεδο, εξαιρετικό αποτέλεσμα της «Ψυχολογικής Ανταρσίας».

Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ (Επαναστατική ψυχολογία)

Παρασκευή 29 Απριλίου 2016

ΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΕΓΩ




Το Λογικό Θηλαστικό που λανθασμένα ονομάζεται άνθρωπος, στην πραγματικότητα δεν κατέχει μια συγκεκριμένη ατομικότητα.

Αναμφισβήτητα αυτή η έλλειψη Ψυχολογικής ενότητας στο ανθρωποειδές είναι η αιτία για τόσες δυσκολίες και πίκρες.

Το φυσικό σώμα αποτελεί μιαν απόλυτη ενότητα και δουλεύει σαν ένα οργανικό σύνολο, εκτός και είναι άρρωστο.

Όμως η εσωτερική ζωή του ανθρωποειδούς με κανέναν τρόπο δεν αποτελεί ψυχική ενότητα.

Το πιο σοβαρό απ’ όλα τούτα, αντίθετα με ότι λένε οι διάφορες σχολές Ψευτοεσωτερισμού και Ψευτο-αποκρυφισμού, είναι η απουσία ψυχολογικής οργάνωσης στο ιδιαίτερο και προσωπικό υπόβαθρο κάθε ατόμου.

Σίγουρα κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχει αρμονική δουλειά συνόλου στην εσωτερική ζωή του ατόμου.

Το ανθρωποειδές, σε ότι αφορά την εσωτερική του κατάσταση, είναι μια ψυχολογική πολλαπλότητα, ένα άθροισμα από «Εγώ».

Οι αγνοούντες μορφωμένοι της σκοτεινής αυτής εποχής λατρεύουν το «ΕΓΩ», το θεοποιούν, το εξυψώνουν, το ονομάζουν «Άλτερ Έγκο», “ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΕΓΩ”, “ΘΕΙΟ ΕΓΩ” κ.τ.λ.

Δε θέλουν να καταλάβουν οι “Πολυμαθείς” αυτής της μαύρης εποχής που ζούμε, ότι το “Υπέρτατο Εγώ” και το “Κατώτερο Εγώ” είναι δύο τμήματα του ίδιου πολυπρόσωπου “Εγώ”…

Το ανθρωποειδές, σίγουρα, δεν έχει ένα “Διαρκές ΕΓΩ” παρά μόνο μια πληθώρα διαφόρων “Εγώ” απάνθρωπων και παράλογων.

Το φτωχό διανοητικό ζώο που λανθασμένα ονομάζεται άνθρωπος, μοιάζει μ’ ένα ανάστατο σπίτι όπου αντί να υπάρχει ένας αφέντης, υπάρχουν πολλοί οικότροφοι, οι οποίοι πάντοτε θέλουν να διατάζουν και να κάνουν ότι τους έρχεται όρεξη…

Το μεγαλύτερο λάθος του Ψευδό-εσωτερισμού και του φτηνού Ψευδόαποκρυφισμού είναι η υπόθεση ότι κατέχουμε ή ότι υπάρχει μέσα μας ένα «Διαρκές και Αναλλοίωτο ΕΓΩ» χωρίς αρχή και τέλος…

Αν αυτοί που σκέπτονται έτσι ξυπνούσαν την συνείδηση έστω και για μια στιγμή, θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν τελείως, μόνοι τους, ότι το λογικό ανθρωποειδές ποτέ δεν είναι το ίδιο για πολύ καιρό…

Το λογικό θηλαστικό από ψυχολογική άποψη, αλλάζει διαρκώς…

Το να σκεφτούμε ότι ένα πρόσωπο που ονομάζεται Λουίς είναι πάντοτε ο Λουίς, είναι κάτι σαν κακόγουστο αστείο…

Το άτομο ονόματι Λουίς έχει μέσα του άλλα «ΕΓΩ» που εκφράζονται μέσα από την προσωπικότητά του σε διάφορες στιγμές, και μολονότι στον Λουίς δεν αρέσει η απληστία, σε άλλο ΕΓΩ μέσα του (ας το πούμε Πέπε) αρέσει η απληστία και ούτω καθ’ εξής…

Κανείς δεν είναι συνεχώς ο ίδιος, στην πραγματικότητα δε χρειάζεται να είναι κανείς πολύ σοφός για να καταλάβει τις αναρίθμητες αλλαγές και αντιφάσεις κάθε ατόμου…

Η υπόθεση ότι ένας κατέχει ένα «Διαρκές και Αναλλοίωτο ΕΓΩ» ισοδυναμεί φανερά με έλλειψη σεβασμού προς τους ομοίους του και τον εαυτό του.

Μέσα σε κάθε άτομο ζουν πολλά πρόσωπα, πολλά ΕΓΩ, αυτό μπορεί να το εξακριβώσει κανείς μόνος του και άμεσα όποιος είναι επάγρυπνος συνειδητά…

Εφόσον ανώτατο και κατώτατο είναι δύο μέρη του ίδιου πράγματος, μπορούμε να καταλήξουμε στο ακόλουθο πόρισμα: «Ανώτερο Εγώ-Κατώτερο Εγώ» είναι δύο όψεις του ίδιου ΕΓΩ σκοτεινού και πολυπρόσωπου.

Το ονομαζόμενο «Θείο Εγώ» ή «Υπέρτατο Εγώ», “Άλτερ Έγκο” ή κάτι τέτοιο είναι βέβαια ένα τέχνασμα του «Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ» μια μορφή ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ.

Όταν το Εγώ θέλει να συνεχίσει εδώ ή πιο πέρα (μετά τον θάνατο), αυτό-εξαπατάται με τη λανθασμένη έννοια ενός Αθάνατου Θείου Εγώ…

Κανείς από εμάς δεν έχει ένα ειλικρινές ΕΓΩ, διαρκές, αναλλοίωτο, αιώνιο κ.τ.λ.

Κανείς από εμάς δεν έχει στ’ αλήθεια μια πραγματική και αυθεντική Ενότητα του Είναι. Δυστυχώς ούτε κάποιο μόνιμο ατομικισμό κατέχουμε.

Το «Εγώ» αν και συνεχίζει πέρα από τον τάφο έχει εντούτοις αρχή και τέλος.

Το Εγώ ποτέ δεν είναι κάτι ατομικό, ενιαίο, ένα σύνολο. Σαφώς το Εγώ είναι τα “ΕΓΩ”.

Στο ανατολικό Θιβέτ τα Εγώ καλούνται “Ψυχικές Προσθήκες” ή απλώς “Αξίες” είτε είναι θετικά είτε αρνητικά.

Αν σκεφτούμε κάθε Εγώ σαν διαφορετικό πρόσωπο, μπορούμε να διαβεβαιώσουμε με έμφαση τα ακόλουθα: “Μέσα στον καθένα που ζει στον κόσμο υπάρχουν πολλά πρόσωπα”.

Αναμφισβήτητα μέσα στον καθένα μας ζουν πολλά πρόσωπα, άλλα καλύτερα, άλλα χειρότερα…

Καθένα από αυτά τα Εγώ, καθένα από τα πρόσωπα αυτά, αγωνίζεται για την υπεροχή (θέλει να είναι το αποκλειστικό), ελέγχει τον διανοητικό εγκέφαλο ή το συγκινησιακό και κινητικό κέντρο όποτε μπορεί, μετά ένα άλλο Εγώ το αντικαθιστά…

Η Διδασκαλία των πολλών Εγώ διδάχτηκε στο ανατολικό Θιβέτ από τους πραγματικά Διορατικούς, από τους αληθινά Φωτισμένους…

Καθένα από τα ψυχολογικά μας ελαττώματα είναι προσωποποιημένο σε τούτο ή εκείνο το Εγώ. Εφ’ όσον έχουμε χιλιάδες μέχρι και εκατομμύρια ελαττώματα, κυριολεκτικά στο εσωτερικό μας ζουν πλήθη ολόκληρα.

Σε ψυχολογικά ζητήματα μπορέσαμε να αποσαφηνίσουμε τελείως ότι οι παρανοϊκοί, οι εγωλάτρες και οι μυθομανείς για τίποτα στη ζωή δεν θα εγκατέλειπαν την λατρεία του αγαπημένου Εγώ.

Αναμφισβήτητα τέτοιοι άνθρωποι μισούν θανάσιμα την Διδασκαλία των πολλών “Εγώ”.

Όταν ένας πραγματικά θέλει να γνωρίσει τον εαυτό του, οφείλει να αυτοπαρατηρείται και να προσπαθεί να γνωρίσει τα διαφορετικά “Εγώ” που στριμώχνονται μέσα στην προσωπικότητα.

Αν κανείς από τους αναγνώστες μας δεν καταλαβαίνει ακόμα την Διδασκαλία μας των πολλών “Εγώ”, τούτο οφείλεται αποκλειστικά στην έλλειψη πρακτικής πάνω στην Αυτοπαρατήρηση.

Όσο κανείς εφαρμόζει την Εσωτερική Αυτοπαρατήρηση, θ’ ανακαλύπτει από μόνος του πλήθη πολλά, πολλά Εγώ” που ζουν μέσα στην ίδια μας την προσωπικότητα.

Αυτοί που αρνούνται την Διδασκαλία των πολλών Εγώ, αυτοί που λατρεύουν ένα Θείο Εγώ, σίγουρα ποτέ δεν αυτοπαρατηρήθηκαν στα σοβαρά. Χρησιμοποιώντας τα λόγια του Σωκράτη, θα λέγαμε ότι αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο αγνοούν αλλά επιπλέον αγνοούν ότι αγνοούν.

Σίγουρα ποτέ δεν θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας χωρίς σοβαρή και βαθειά αυτοπαρατήρηση.

Όσο ο καθένας συνεχίζει να θεωρεί τον εαυτό του σαν Ολότητα, είναι φανερό ότι οποιαδήποτε εσωτερική αλλαγή θα είναι κάτι παραπάνω από αδύνατη.

Εφ’ όσον ένας άνθρωπος προχωρά λανθασμένα, νομίζοντας τον εαυτό του σαν Ένα, Μοναδικό και Ατομικό, είναι φανερό ότι η ριζική αλλαγή είναι κάτι περισσότερο από αδύνατη.

Το ίδιο το γεγονός ότι η Εσωτεριστική δουλειά ξεκινά με την αυστηρή παρατήρηση του εαυτού μας, μας το δείχνει μια πληθώρα Ψυχολογικών παραγόντων, Εγώ ή ανεπιθύμητων στοιχείων που είναι επείγον να ξεριζωθούν, ν’ αποκοπούν από τον εσωτερικό μας κόσμο.

Αναμφισβήτητα, δεν θα ήταν δυνατόν να περιορίσουμε άγνωστα σφάλματα. Εκείνο που βιάζει, είναι να παρατηρήσουμε από πριν αυτό που θέλουμε να χωρίσουμε από τον Ψυχισμό μας.

Αυτού του είδους η δουλειά δεν είναι εξωτερικής φύσης αλλά εσωτερικής, και όσοι σκέφτονται ότι οποιοδήποτε εγχειρίδιο καλής συμπεριφοράς ή σπάνιο σύστημα εξωτερικό και επιφανειακό μπορεί να τους οδηγήσει στην επιτυχία, θα είναι εκ των πραγμάτων ολοκληρωτικά γελασμένοι.

Το συγκεκριμένο και οριστικό γεγονός ότι η ιδιαίτερη εσωτερική Δουλειά ξεκινά με την προσοχή συγκεντρωμένη στην πλήρη παρατήρηση του εαυτού μας, είναι ένας λόγος περισσότερο απο αρκετός για να δείξει ότι αυτό απαιτεί μια προσωπική προσπάθεια ιδιαίτερη για τον καθένα απο εμάς.

Μιλώντας ειλικρινά, χωρίς φραγμούς, βεβαιώνουμε με έμφαση τα ακόλουθα: Καμμιά ανθρώπινη ύπαρξη δεν θα μπορούσε να κάνει αυτή τη δουλειά για μας.

Δεν είναι δυνατή καμμιά αλλαγή στον Ψυχισμό μας, χωρίς την άμεση παρατήρηση όλου αυτού του συνόλου των υποκειμενικών παραγόντων που φέρουμε μέσα μας.

Μη δεχόμενοι το πλήθος των σφαλμάτων, απορρίπτοντας την ανάγκη μελέτης και άμεσης παρατήρησής των, σημαίνει εκ των πραγμάτων υπεκφυγή ή απόδραση, φυγή απο τον εαυτό μας, μια μορφή αυταπάτης.

Μόνο μέσα απο την αυστηρή προσπάθεια της κριτικής παρατήρησης του εαυτού μας, χωρίς υπεκφυγές κανενός είδους, θα μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικά φανερό ότι δεν είμαστε “Ένας” αλλά “Πολλοί”.

Η αποδοχή ότι το “Εγώ” είναι πολυπρόσωπο και η ανακάλυψη μέσω της αυστηρής παρατήρησης, είναι δύο διαφορετικές απόψεις.

Το να αποφεύγουμε την Δουλειά της ιδιαίτερης αυτο-παρατήρησης, το να ζητάμε υπεκφυγές, είναι σημάδι αναπόσπαστο του εκφυλισμού.

Ενώ ένας άνθρωπος υποστηρίζει την αυτάπάτη ότι είναι ένα και μόνο πρόσωπο, δεν μπορεί να αλλάξει. Και είναι ξεκάθαρο ότι ο σκοπός της Δουλειάς αυτής είναι ακριβώς να κατορθώσουμε μια βαθμιαία αλλαγή στην εσωτερική μας ζωή.

Ο ριζικός μετασχηματισμός είναι μια δυνατότητα που φυσιολογικά χάνεται, όταν δεν γίνεται δουλειά με τον εαυτό μας.

Το σημείο εκκίνησης της ριζικής αλλαγής συνεχίζει να μένει κρυφό, όσο ο άνθρωπος νομίζει τον εαυτό του Ένα.

Αυτοί που απορρίπτουν την Διδασκαλία των πολλών Εγώ, δείχνουν καθαρά ότι ποτέ δεν αυτοπαρατηρήθηκαν σοβαρά.

Η αυστηρή παρατήρηση του εαυτού μας, χωρίς υπεκφυγές κανενός είδους, μας επιτρέπει να εξακριβώσουμε, μέσα απο τον εαυτό μας, τη σκληρή πραγματικότητα ότι δεν είμαστε “Ενας” αλλά “Πολλοί”.

Στον κόσμο των υποκειμενικών γνωμών, διάφορες ψευτο-εσωτεριστικές ή ψευτοαποκρυφιστικές θεωρίες χρησιμεύουν σαν διέξοδος φυγής από τον εαυτό μας…

Αναμφισβήτητα, η αυταπάτη ότι είμαστε πάντα ένα και το αυτό πρόσωπο, χρησιμεύει σαν εμπόδιο για την αυτο-παρατήρηση…

Θα μπορούσε κανείς να πει: “Ξέρω ότι δεν είμαι Ένας αλλά Πολλοί, ο Γνωστικισμός μου το έχει διδάξει”. Αν και θα ήταν ειλικρινέστατη τέτοιου είδους διαβεβαίωση, αν δεν υπάρχει πλήρης εμπειρία ζωής πάνω σε αυτό το επιστημονικό θέμα, σαφώς θα παρέμενε καθαρά εξωτερικό και επιφανειακό στοιχείο.

Να ανακαλύψουμε, να ζήσουμε την εμπειρία και να καταλάβουμε είναι κάτι βασικό.

Μόνον έτσι είναι δυνατό να δουλέψουμε συνειδητά για να πετύχουμε την ριζική αλλαγή.

Άλλο είναι να υποστηρίζουμε ένα πράγμα και άλλο να το καταλαβαίνουμε. Όταν κάποιος λέει: “Καταλαβαίνω ότι δεν είμαι Ένας αλλά Πολλοί”, αν η κατανόησή του είναι πραγματική και όχι λόγια του αέρα αμφίβολα και χωρίς ουσία, αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζει την πλήρη επαλήθευση της Διδασκαλίας των Πολλών Εγώ.

Γνωριμία και Κατανόηση είναι διαφορετικά πράγματα. Το πρώτο είναι του Νου, το δεύτερο της Καρδιάς.

Μόνο η γνωριμία με τη Διδασκαλία των Πολλών Εγώ δεν χρησιμεύει σε τίποτα. Δυστυχώς στους καιρούς στους οποίους ζούμε, αυτή η γνώση είναι πολύ μακριά από την κατανόηση, γιατί το φτωχό διανοητικό ζώο που λανθασμένα ονομάζεται άνθρωπος ανέπτυξε αποκλειστικά την πλευρά της γνώσης, ξεχνώντας δυστυχώς την αντίστοιχη πλευρά του Είναι.

Το να γνωρίσουμε την Διδασκαλία των Πολλών Εγώ και να την καταλάβουμε, είναι βασικό για κάθε πραγματική ριζική αλλαγή.

Όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να παρατηρεί τον εαυτό του συγκρατημένα από την θέση ότι δεν είναι ¨Ενας αλλά Πολλοί, σαφώς έχει αρχίσει τη σοβαρή Δουλειά πάνω στην εσωτερική του φύση.

A.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ (Επαναστατική Ψυχολογία)